Der Basejumper Johannes Dagemark springt in Skara, Schweden, von einem 150 m hohen Windrad. Basejumper springen von festen Objekten und verwenden spezielle Fallschirme um ihren Fall zu bremsen. Der Name Basejumping steht für die vier Objektkategorien, von denen gesprungen wird: buildings (Gebäude), antennas (Sendemasten), spans (Brücken) und earth (Felsen). Basejumping gilt als gefährlicher als vergleichbare Extremsportarten wie Fallschirmspringen. Fallschirmspringer erzielen größere Geschwindigkeiten, wodurch sie mehr aerodynamische Kontrolle haben. Der Fallschirm öffnet sich dann schneller und sauberer. Fallschirmspringer springen aus größeren Höhen und haben daher mehr Zeit. Fällt ein Körper im freien Fall von einem 150 m hohen Objekt, wie zum Beispiel von dem Windrad, von dem Dagemark gesprungen ist, dauert es etwa 5,6 Sekunden, bis er den Boden erreicht.
Skara, Sweden
BASE jumper Johannes Dagemark takes a leap off a 150-meter-high wind turbine in Skara, Sweden. BASE jumpers jump off fixed objects, using a specially adapted parachute to slow their fall. The name refers to the four categories of objects from which one can jump: buildings, antennas, spans (bridges) and earth (cliffs). BASE jumping is considered to be more dangerous than similar extreme sports, such as skydiving from aircraft. Skydivers achieve much higher speeds, which give them more aerodynamic control and allow quicker and cleaner deployment of parachutes. Skydivers, coming from a greater height, also have more time to work with. A body in free fall from a 150-meter-high point, such as the turbine Dagemark jumped from, would take about 5.6 seconds to reach the ground.
El saltador de BASE Johannes Dagemark inicia su salto en un aerogenerador a 150 m de altura en Skara, Suecia. Los saltadores de BASE saltan desde un objeto fijo con un paracaídas especialmente adaptado para amortiguar la caída. El nombre hace referencia a los cuatro tipos de objetos desde los que se puede saltar: B (buildings, edificios), A (antena), S (span, puente) y E (earth, precipicio). Se mconsidera que esta modalidad de paracaidismo es más peligrosa que otros deportes extremos similares, tales comom el paracaidismo desde una aeronave. Este tipo de paracaidistas alcanza unas velocidades mucho más elevadas, lo que les proporciona un mayor control aerodinámico y permite un despliegue del paracaídas más rápido y limpio. Los paracaidistas desde aeronaves, que proceden de alturas más elevadas, también tienen más tiempo para trabajar con el paracaídas. Un cuerpo en caída libre desde unos 150 m de altura, tales como la turbina de la que saltó Dagemark, tardaría unos 5,6 segundos en llegar al suelo.
Le base jumper Johannes Dagemark saute depuis une éolienne de 150 mètres de haut à Skara, en Suède. Le mot BASE est un acronyme de termes anglais désignant quatre catégories de points fixes: Buildings (immeubles), Antennas (antennes), Spans (ponts) et Earth (falaises). Le base jump est considéré plus dangereux que des sports extrêmes similaires, comme par exemple la chute libre (skydiving) depuis un avion. Les plus grandes vitesses atteintes en skydiving permettent un meilleur contrôle aérodynamique et un déploiement plus rapide et plus fiable du parachute. Les parachutistes sautent de plus haut et ont plus de temps pour se positionner. Un corps qui tombe en chute libre depuis 150 mètres de haut, hauteur de l’éolienne à partir de laquelle a sauté Dagemark, mettra environ 5,6 secondes avant d’atteindre le sol.
Johannes Dagemark si lancia da una turbina a vento di 150 metri a Skara, in Svezia. I base jumper saltano da superfici fisse con uno speciale paracadute che rallenta la caduta. Il nome si riferisce alle quattro categorie di superfici da cui si può saltare: B (buildings) = edifici, A (antennas) = antenne, S (spans) = ponti ed E (earth) = terra (scogliere). Il base jumping è considerato più pericoloso di sport estremi simili, come il paracadutismo acrobatico, in cui si acquistano velocità notevolmente superiori che consentono un maggior controllo aerodinamico e un’apertura più rapida e precisa del paracadute. Provenendo da altezze maggiori, i paracadutisti hanno inoltre più tempo per le manovre. Un corpo in caduta libera da un’altezza di 150 metri, come la turbina da cui è saltato Dagemark, impiega circa 5,6 secondi a raggiungere il terreno.
BASE-jumper Johannes Dagemark springt van een 150 meter hoge windmolen in Skara in Zweden. BASE-jumpers springen van vaste objecten en gebruiken speciaal aangepaste parachutes om hun val te vertragen. Het acroniem verwijst naar de vier categorieën waarvan gesprongen wordt: Bouwwerken, Antennes, Spans (bruggen) en Earth (kliffen). BASE-jumping wordt gevaarlijker geacht dan vergelijkbare extreme sporten, zoals parachutespringen uit een vliegtuig. Vrijevallers hebben veel meer snelheid, waardoor ze ook de aerodynamica beter onder controle hebben en sneller en makkelijker parachutes kunnen inzetten. Vrijevallers overbruggen ook grotere afstanden en hebben meer tijd tot hun beschikking. Vanaf een 150 meter hoog punt, zoals de windmolen waar Dagemark vanaf springt, bereikt een lichaam in vrije val na 5,6 seconden de grond.
Бейсджампер (BASE jumper) Йоханнес Дагемарт совершает прыжок со 150-метровой ветряной турбины в г. Скара, Швеция. Бейсджамперы прыгают с подобных объектов со специальными парашютами, замедляющими падение. Слово BASE представляет собой акроним четырех категорий объектов, с которых они могут прыгать: Building (здание); Antenna (антенна); Span (перекрытие, мост); Earth (земля, т.е. скалы). Бейсджампинг считается более опасным, чем другие аналогичные виды экстремального спорта, например, затяжные прыжки с парашютом с самолета. При затяжном прыжке достигается более высокая скорость падения и тем самым лучший аэродинамический контроль, а также быстрое и правильное раскрытие парашюта. Кроме того, при прыжке с большой высоты у спортсмена больше времени. При свободном падении с высоты 150 метров, с которой прыгал Дагемарт, требуется только 5,6 секунды, чтобы достичь земли.
