Maskierte luchadores in La Loba. Lucha libre, die mexikanische Version des Freistilringens, ist in Mexiko wahrscheinlich ebenso populär wie Fußball. In Mexiko-Stadt gibt es mindestens ein Dutzend große Arenen mit bis zu zwei Shows pro Woche. Die Wettkampfstätten variieren im Umfang von 16.000 Plätzen in der Arena Mexico bis zu kleineren Veranstaltungsorten in der Nachbarschaft. Die Verschleierung der eigenen Identität ist Teil der luchalibre- Kultur—die Ringer sind oft maskiert, haben Spitznamen und kleiden sich manchmal sogar als Transvestiten. Das Spektakel geschickter Bewegungen ist wichtiger als Kraft.
Mexico City, Mexico
A masked luchador at La Loba Arena. Lucha libre, the Mexican version of free wrestling, is probably rivaled only by soccer in popularity among Mexican people. At least a dozen big arenas host lucha libre in Mexico City, most having shows twice a week. They range from the 16,000-seater Arena Mexico to smaller neighborhood venues. Disguising one’s identity is part of the culture of lucha libre—wrestlers are often masked, have nicknames, and sometimes even cross-dress. Emphasis is placed on the spectacle of skillful moves, rather than on force.
luchadores enmascarados en La Loba. En la época del desmembramiento de la Unión Soviética, la palabra strelka significaba un encuentro de gánsteres, del tipo que a menudo finalizaba en una escaramuza. Hoy hace referencia a un torneo de combate callejero para aficionados que adquiere cada día mayor popularidad entre personas de todo tipo de condiciones. Los concursantes pelean sobre arena y sin límite de tiempo. Solamente un nocaut o una rendición detienen la pelea.
Des luchadores masqués, à La Loba. Pour les Mexicains, la lucha libre, la version mexicaine du catch, est presque aussi populaire que le football. À Mexico, une douzaine de salles importantes, allant de l’Arena Mexico, avec ses 16 000 places, à des salles de quartier plus petites, organisent des combats de lucha libre environ deux fois par semaine. Dissimuler son identité fait partie de la culture de la lucha libre, les catcheurs sont souvent masqués, portent des surnoms et se travestissent même parfois. La lucha libre se caractérise plutôt par son côté aérien et spectaculaire que par la force.
Luchadores mascherati a La Loba. Fra i messicani la lucha libre, versione locale del wrestling, è forse eguagliata in popolarità solo dal calcio. A Città del Messico la lucha libre va in scena in almeno una dozzina di grandi arene, molte con due spettacoli a settimana. Si passa dai 16.000 posti dell’Arena Mexico ad arene di quartiere più piccole. Nascondere la propria identità fa parte della cultura della lucha libre: spesso i lottatori usano maschere e soprannomi, a volte abiti dell’altro sesso. L’attenzione è sullo show creato dalle abili mosse, piuttosto che sulla forza.
Gemaskerde luchadores in La Loba. Lucha libre, de Mexicaanse variant van vrij worstelen, is waarschijnlijk op voetbal na, de populairste sport in Mexico. Minstens een dozijn grote arena’s biedt in Mexico Stad onderdak aan lucha libre, met meestal twee shows per week. De podia lopen uiteen van het Arena Mexico met 16.000 zitplaatsen tot kleinere buurtarena’s. Het vermommen van je identiteit hoort bij de cultuur van lucha libre – de worstelaars zijn vaak gemaskerd, hebben een bijnaam en kleden zich soms zelfs als vrouw. De nadruk ligt eerder op het spektakel van fraaie kunstgrepen dan op kracht.
Luchadores в масках в La Loba. Только футбол может соревноваться в популярности у мексиканцев с lucha libre, местной разновидностью реслинга. По меньшей мере дюжина спортивных арен устраивает сеансы lucha libre в Мехико-cити, большинство – по 2 раза в неделю. Они проводятся и на стадионе Arena Mexico на 16 000 мест, и в более скромных спортивных залах в жилых районах. Оставаться неузнанным – часть культуры lucha libre, они часто надевают маски, а иногда даже женскую одежду, имеют псевдоним. Зрелищность и ловкость ценятся выше, чем демонстрация силы.
